قبل از تنبیه فرزندتان ، روش صحیح را بخوانید ...
همه بچه ها شیطان هستند. برخی بیشتر و برخی کمتر نقش شما این است که به آنها صحیح و صحیح آموزش دهید ، به آنها طرز رفتار مودبانه آموزش دهید و به آنها مبانی صحیح دهید تا انسانهای خوبی شوند و برای جامعه مفید باشند. گاهی اوقات ، با این تلاش ، مجبور می شوید فرزند خود را تنبیه کنید ، زیرا فکر می کنید این نیز راهی است برای تکرار چیزی "بد" که او انجام نداد و از اشتباه خود یاد گرفت. شما اشتباه نمی کنید. اما بستگی به این دارد که این مجازات چه نوع مجازاتی است! در زیر برخی از متداول ترین روش هایی که والدین از مجازات استفاده می کنند. بیایید ضمن بررسی تأثیراتی که بر کودکان داشته اند به آنها نگاه کنیم:
- بعضی از والدین برای ترساندن آنها و متوقف کردن کارهایی که انجام می دهند ، دست خود را به بچه ها می اندازند . تهدید کاف ، شناخته شده ترین روش برای مطابقت با کودک است ، اما اصلاً درست نیست. به خصوص اگر در آخر اینکه بعضی اوقات کودک خود را سنگین می کنید ، حتی با یک فشار کمر آرام ، متوجه شوید که کاری که انجام داده نباید تکرار شود. این کار را نکنید! شما در کودک ترس ایجاد می کنید و او را منزوی می کنید. سعی کنید توجه او را جلب کنید و با او صحبت کنید ، توضیح دهید که کاری که او فقط انجام داده است انجام مجدد ممنوع است ، زیرا این کار بد است. بدون صدا ، تنش و حرکات ناگهانی با او آرام و آهسته صحبت کنید.اما دست خود را برای تهدید آن بالا نبرید. چوب یک تجربه آسیب زا برای کودکان است که همیشه آنها را به یاد می آورند و در روح خود حمل می کنند. اگر همچنان از آن به عنوان نوعی تنبیه و رعایت همزمان استفاده کنید ، آنچه در نهایت به نتیجه خواهید رسید ایجاد ترس ، ناامنی ، اضطراب و شاید حتی افسردگی در فرزند شما است.
- بعضی اوقات ، برای اینکه به آن توجه داشته باشید ، صدای خود را بالا می برید ، آن را می ترسانید و می فهمید که کاری را انجام می دهد که نباید انجام شود. البته گاهی اوقات صداهای شما شنیده می شود زیرا صبر شما خسته شده است. نفس عمیق بکشید و اعصاب خود را نگه دارید. به او فریاد نزنید! ممکن است شما در آن لحظه او را بترسانید و او به شما گوش می دهد ، اما در آینده موفق نخواهید شد. شما او را می ترسانید ، اما به او آموزش نمی دهید. بیشتر اوقات ، هنگامی که از اعصاب خود فریاد می زنیم ، می گویم کلماتی که هیچ ماده ای ندارند. اینها سخنان عصبانیت و نارضایتی است که به کودک تقریباً چیزی جز ترس و اندوه نمی دهد. به طور ناخواسته برای فرزند خود به یک مثال بد تبدیل نشوید.من با او گفتگو می کنم. خوب اگر او دیگر مجذوب اتصال نیست ، از او بخواهید بیرون را بیرون بیاورید ، اگر او دیگر در این اتصال جذب نشده است ، از او بخواهید که خوب باشد. به او گزینه های دیگری بدهید تا بتواند کاری دیگر انجام دهد.
- آن را به تنهایی در یک اتاق قفل نکنید. بسیاری از والدین این نوع مجازات را ترجیح می دهند و این اشتباه است! فقط به این دلیل که شما دست خود را بلند نمی کنید یا به او فریاد نمی زنید و او را جدا می کنید ، به این معنی نیست که شما کارهای درستی انجام می دهید. این مجازات کودک شما را آزار می دهد. او احساس خواهد کرد که شما او را دوست ندارید و از احساسات منفی غرق می شوید که در طول زندگی وی را همراهی خواهد کرد. کودکان منزوی کسانی هستند که با بزرگ شدن رفتارهای خشونت آمیز نشان می دهند.درعوض ، یک گوشه مدفوع را در گوشه ای از خانه قرار دهید و هر بار کودکتان کاری را انجام داد که نمی خواهید تکرار شود ، اگر او از شما اطاعت نمی کند ، او را به آنجا ببرید و به او بگویید که بنشیند و درمورد اشتباه خود فکر کند. از او بخواهید که در آنجا بماند تا اینکه به او بگویید برخیزید. به او فریاد نزنید. اگر می خواهید ، کنار او بنشینید و در موردش بحث کنید.
- تهدیدها روشی است که والدین در هنگام خسته کردن از مجازات خود برای فرزند خود ، از مجازات استفاده می کنند. اگر تهدید کنید که آن را نزد مادربزرگش می برید ، یا او بستنی نمی خورد ، بدون اینکه دلیل آن را توضیح دهد ، فرزند شما دچار سردرگمی خواهد شد. وقت بگذارید تا برای او توضیح دهید که چه اشتباهی در رفتار او وجود دارد.
- مرتباً آن را با کودکان دیگر مقایسه نکنید. فرزند شما احساس طرد خواهد کرد. این باعث عدم امنیت در او می شود که او به اندازه کافی خوب نیست و شما به آن افتخار نمی کنید ، در نتیجه او اعتماد به نفس کم و شخصیت ضعیفی به دست می آورد.
بهترین و مناسب ترین روش برای آموزش ، صحبت کردن است. کودکان به صبر احتیاج دارند. صبر زیاد است. و از آنجا که در این سن بسیار حساس هستند و کلمات و رفتارهایی مانند اسفنج را جذب می کنند ، بسیار مراقب باشید که چگونه رفتار می کنید. برای فرزندان خود مثال بزنید. حتما بهترین باشید!
همه بچه ها شیطان هستند. برخی بیشتر و برخی کمتر نقش شما این است که به آنها صحیح و صحیح آموزش دهید ، به آنها طرز رفتار مودبانه آموزش دهید و به آنها مبانی صحیح دهید تا انسانهای خوبی شوند و برای جامعه مفید باشند. گاهی اوقات ، با این تلاش ، مجبور می شوید فرزند خود را تنبیه کنید ، زیرا فکر می کنید این نیز راهی است برای تکرار چیزی "بد" که او انجام نداد و از اشتباه خود یاد گرفت. شما اشتباه نمی کنید. اما بستگی به این دارد که این مجازات چه نوع مجازاتی است! در زیر برخی از متداول ترین روش هایی که والدین از مجازات استفاده می کنند. بیایید ضمن بررسی تأثیراتی که بر کودکان داشته اند به آنها نگاه کنیم:
- بعضی از والدین برای ترساندن آنها و متوقف کردن کارهایی که انجام می دهند ، دست خود را به بچه ها می اندازند . تهدید کاف ، شناخته شده ترین روش برای مطابقت با کودک است ، اما اصلاً درست نیست. به خصوص اگر در آخر اینکه بعضی اوقات کودک خود را سنگین می کنید ، حتی با یک فشار کمر آرام ، متوجه شوید که کاری که انجام داده نباید تکرار شود. این کار را نکنید! شما در کودک ترس ایجاد می کنید و او را منزوی می کنید. سعی کنید توجه او را جلب کنید و با او صحبت کنید ، توضیح دهید که کاری که او فقط انجام داده است انجام مجدد ممنوع است ، زیرا این کار بد است. بدون صدا ، تنش و حرکات ناگهانی با او آرام و آهسته صحبت کنید.اما دست خود را برای تهدید آن بالا نبرید. چوب یک تجربه آسیب زا برای کودکان است که همیشه آنها را به یاد می آورند و در روح خود حمل می کنند. اگر همچنان از آن به عنوان نوعی تنبیه و رعایت همزمان استفاده کنید ، آنچه در نهایت به نتیجه خواهید رسید ایجاد ترس ، ناامنی ، اضطراب و شاید حتی افسردگی در فرزند شما است.
- بعضی اوقات ، برای اینکه به آن توجه داشته باشید ، صدای خود را بالا می برید ، آن را می ترسانید و می فهمید که کاری را انجام می دهد که نباید انجام شود. البته گاهی اوقات صداهای شما شنیده می شود زیرا صبر شما خسته شده است. نفس عمیق بکشید و اعصاب خود را نگه دارید. به او فریاد نزنید! ممکن است شما در آن لحظه او را بترسانید و او به شما گوش می دهد ، اما در آینده موفق نخواهید شد. شما او را می ترسانید ، اما به او آموزش نمی دهید. بیشتر اوقات ، هنگامی که از اعصاب خود فریاد می زنیم ، می گویم کلماتی که هیچ ماده ای ندارند. اینها سخنان عصبانیت و نارضایتی است که به کودک تقریباً چیزی جز ترس و اندوه نمی دهد. به طور ناخواسته برای فرزند خود به یک مثال بد تبدیل نشوید.من با او گفتگو می کنم. خوب اگر او دیگر مجذوب اتصال نیست ، از او بخواهید بیرون را بیرون بیاورید ، اگر او دیگر در این اتصال جذب نشده است ، از او بخواهید که خوب باشد. به او گزینه های دیگری بدهید تا بتواند کاری دیگر انجام دهد.
- آن را به تنهایی در یک اتاق قفل نکنید. بسیاری از والدین این نوع مجازات را ترجیح می دهند و این اشتباه است! فقط به این دلیل که شما دست خود را بلند نمی کنید یا به او فریاد نمی زنید و او را جدا می کنید ، به این معنی نیست که شما کارهای درستی انجام می دهید. این مجازات کودک شما را آزار می دهد. او احساس خواهد کرد که شما او را دوست ندارید و از احساسات منفی غرق می شوید که در طول زندگی وی را همراهی خواهد کرد. کودکان منزوی کسانی هستند که با بزرگ شدن رفتارهای خشونت آمیز نشان می دهند.درعوض ، یک گوشه مدفوع را در گوشه ای از خانه قرار دهید و هر بار کودکتان کاری را انجام داد که نمی خواهید تکرار شود ، اگر او از شما اطاعت نمی کند ، او را به آنجا ببرید و به او بگویید که بنشیند و درمورد اشتباه خود فکر کند. از او بخواهید که در آنجا بماند تا اینکه به او بگویید برخیزید. به او فریاد نزنید. اگر می خواهید ، کنار او بنشینید و در موردش بحث کنید.
- تهدیدها روشی است که والدین در هنگام خسته کردن از مجازات خود برای فرزند خود ، از مجازات استفاده می کنند. اگر تهدید کنید که آن را نزد مادربزرگش می برید ، یا او بستنی نمی خورد ، بدون اینکه دلیل آن را توضیح دهد ، فرزند شما دچار سردرگمی خواهد شد. وقت بگذارید تا برای او توضیح دهید که چه اشتباهی در رفتار او وجود دارد.
- مرتباً آن را با کودکان دیگر مقایسه نکنید. فرزند شما احساس طرد خواهد کرد. این باعث عدم امنیت در او می شود که او به اندازه کافی خوب نیست و شما به آن افتخار نمی کنید ، در نتیجه او اعتماد به نفس کم و شخصیت ضعیفی به دست می آورد.
بهترین و مناسب ترین روش برای آموزش ، صحبت کردن است. کودکان به صبر احتیاج دارند. صبر زیاد است. و از آنجا که در این سن بسیار حساس هستند و کلمات و رفتارهایی مانند اسفنج را جذب می کنند ، بسیار مراقب باشید که چگونه رفتار می کنید. برای فرزندان خود مثال بزنید. حتما بهترین باشید!
- چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت ۹۹ ۲۰:۱۲
- ۸۲ بازديد
- ۰ نظر
